Aguirre, η Μάστιγα του Θεού

I, the Wrath of God will marry my own daughter and with her I will found the purest dynasty the earth has ever seen.
Together we shall rule this entire continent. We will endure. I am the Wrath of God ! Who else is with me?


Το 1560, μια ομάδα Ισπανών τυχοδιωκτών, υπό την αρχηγία του Γκονζάλες Πιζάρο, ξεκινά από τα υψίπεδα του Περού, με σκοπό το μυθικό βασίλειο του Ελ Ντοράντο. Εξαιτίας των αντίξοων συνθηκών, ο Πιζάρο επανδρώνει μία νέα αποστολή προς ανεύρεση τροφίμων. Aρχηγός αυτής της αποστολής στέφεται ο Αγκίρε.

Το “ Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού” είναι ένα έπος, μια περιπέτεια διαφορετική από τις άλλες. Λείπουν οι γρήγοροι ρυθμοί, οι ήρωες και οι κακοί, τα ειδύλλια που προκύπτουν. Μέσα από ένα ημερολόγιο, μοναδικό κειμήλιο αυτής της περιπέτειας, ξετυλίγεται σιγά σιγά όλη η πλοκή. Βοηθός μας, ένας αφηγητής-οδηγός στην εξιστόρηση αυτής της ξεχασμένης ιστορίας. Ακολουθεί από κοντά με ένα λιτό, αλλά άμεσο τρόπο την πορεία αυτής της αποστολής, που με οδηγό τον παράφρονα Αγκίρε ταξιδεύει προς τη κατάκτηση του ονείρου του Ελ Ντοράντο. Η εξουθένωση, η απελπισία της πείνας, η λαχτάρα του χρυσού, ο φόβος των Ινδιάνων είναι τα “εφόδια”, που θα οδηγήσουν την ομάδα στην παραίσθηση και την τρέλα. Μέσα σ’ αυτή τη μικρή καταδικασμένη ομάδα αντιπροσωπεύονται διάφορες ομάδες ανθρώπων. Οι μέσοι Ισπανοί στρατιώτες, πιστοί ή όχι στο Βασιλικό Στέμμα, Ινδιάνοι- δούλοι, δούλοι που πληρώνονται, γυναίκες, σιωπηλές μορφές που βιώνουν την οδύνη των γεγονότων, ο κλήρος, ενώ παράλληλα γίνονται αναφορές στην κακοποίηση και εκμετάλλευση των Ινδιάνων, την υποκρισία της εκκλησίας, την προδοσία, την απληστία.

Ωστόσο, μέσα σ’ αυτό το τσούρμο ταλαιπωρημένων Ισπανών “κατακτητών” ξεχωρίζει η τρομερή προσωπικότητα του Αγκίρε, που φωτίζεται από την καθηλωτική ερμηνεία του Klaus Kinski. Προδότης; Τρυφερός πατέρας; Τυχοδιώκτης; Ονειροπόλος; Τρελός; Το σίγουρο είναι πως το αφοπλιστικό του βλέμμα, το ιδιόρρυθμο περπάτημα, το παραλήρημα του, η ελπίδα του για δύναμη και δόξα μας καθιστούν και εμάς ακόλουθους του σ’ αυτή τη μάταιη αναζήτηση υστεροφημίας.

Η κινηματογράφηση γίνεται άλλοτε με κάμερα στο χέρι και πολύ κοντά στους ηθοποιούς, δίνοντας την αίσθηση πως είναι κι αυτή ένας απ’ αυτούς, είτε με γενικά πλάνα που προκαλούν δέος, κυρίως στην κινηματογράφηση της φύσης, χαρακτηριστική εμμονή του γερμανού σκηνοθέτη Werner Herzog. Η αναπαράσταση της εποχής είναι άψογη. Κοστούμια, πανοπλίες, κανόνια, σκηνικά όλα είναι προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Η ταινία συνοδεύεται από τη μεγαλειώδη μουσική των Popol Vuh, που συνεπαίρνει σε συνδυασμό με επιβλητικές εικόνες από τις Άνδεις και τον Αμαζόνιο που κόβουν την ανάσα.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό παρακμής, η ταινία αναδεικνύει την ακατανίκητη επιθυμία του ανθρώπου για δύναμη και πλούτο, η οποία τελικά τον οδηγεί στη μοναξιά και στη τρέλα.

[Πηγή: Cine.gr]

Explore posts in the same categories: Cinema

Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: